Lange tijd weinig geproduceerd, want inspiratieloos. Tot ik het boek Max, Mischa en het Tet-offensief las. Hoofdpersoon en toneelregisseur Max beschrijft in dit boek op zeer uitgebreide wijze hoe hij zichzelf op een vliegveld door bewakingscamera’s laat vastleggen om te zien hoe het eruit ziet als hij uren staat te wachten. Wat doet dat met je houding, met je uitstraling, welke poses neem je onbewust aan? Wild enthousiast werd ik ervan: iedereen is zoveel tijd van zijn leven kwijt met wachten, in de meest uiteenlopende situaties en op de meest uiteenlopende momenten. Daar kan ik schildertechnisch zeker wat mee. En zo ben ik eindelijk weer aan de slag met een nieuw idee: knippen, plakken, schilderen, idee uitwerken. Om zo weer tot een nieuwe serie te komen. Maar daarover later meer…